Nieuws van de NGV

Details nieuwsmelding

Kunnen we met DNA-testen de Joodse afstamming bewijzen?

Een bericht van afdeling en van landelijke betekenis.
Geplaatst op: 09 aug 2017 door Dhr. J-W. Koten



Onlangs verscheen in NIK een aardige studie over dit thema, dat ik voor dieper rabbinaal inzicht in deze materie kan aanbevelen.


In de Tora, onder meer in Vaíetchanan, wordt gesproken over onze Joodse afstamming en de verschillende gevolgen daarvan. Met de moderne DNA technieken kunnen we veel over iemands afstamming te weten komen en aantonen. Maar zijn we inmiddels zover dat een DNA-test voldoende bewijs is om je Jodendom, je Joods zijn aan te tonen?

Als alle Joden wereldwijd genetisch nauw met elkaar verbonden zijn, dan vraag ik door: bestaat er dan een Joods gen of combinatie van genen? Als het aan de Amerikaanse geneticus Harry Ostrer ligt, kan het Joodse volk zelfs als een duidelijke etnische eenheid worden gezien. In zijn Legacy: A Genetic History of the Jewish People (Oxford University Press, 2012) toont hij aan, dat Joden niet alleen geloofsbroeders zijn, maar gewoon een echt volk. Dat verbaast mij niet want zo heb ik het zelf ook altijd gevoeld.Interessant was dat bleek, dat Asjkenazische Joden heel direct met elkaar verbonden zijn. Het schommelt tussen een verwantschap, vergelijkbaar met vijfde- of zesdegraads neven.



De internationaal bekende geleerde Rabbi Osher Weiss heeft hierover tijdens het Rabbinale Congres van de Conference of European Rabbis te Amsterdam in mei van dit jaar uitvoerig over gesproken. Het zou voor vele onderduikkinderen die door het vernietigen van hun papieren maar niet kunnen aantonen dat ze als Joodse kinderen geboren zijn, een uitkomst zijn. In de Europese rechtspraak wordt DNA als bewijs gezien maar je Joodszijn met een DNA test aantonen is in de halachische literatuur een groot twijfelpunt Maar Joodszijn aantonen met een DNA test is echter niet goed mogelijk. Maar er zijn haplotypen die een indicatie kunnen geven Het Jodendom omvat maar een uiterst klein aantal mensen waarin bepaalde haplotypen relatief veel voorkomen. Uiteraard is bewijs wel mogelijk wanneer men rechtstreekse verwantschap met personen kan aantonen waarvan het joodszijn vast staat


link

Geplaatst door Dhr. J-W. Koten op 09 aug 2017 10.11 Laatste aanpassing door: Dhr. J-W. Koten op: 09 aug 2017 10.17


Aantal malen gelezen: 218


Als u wilt reageren, dan wel eerst inloggen!

Uw reactie wordt via e-mail verstuurd en op de
website geplaatst.
Uw reactie wordt alleen via e-mail verstuurd

Reactie van Dhr. C.A. Scharten

Aangemaakt op 11 aug 2017 19:36

Niet iedereen weet wat de letters NIK betekenen. De letters staan voor het Nederlands IsraŽlitisch Kerkgenootschap. Ze staan ook voor een periodieke uitgave van dat kerkgenootschap.

Is het ondergedoken hebben gezeten van Joodse kinderen niet genoeg bewijs van hun Joods zijn ?
En als zij hun ouders in die verschrikkelijke jaren hebben verloren, staan die dan niet in In Memoriam, het boek van de Staatsdrukkerij en -uitgeverij van 1995, waarin de Nederlandse ingezetenen staan die wegens hun Joods zijn zijn omgebracht of zijn gekrepeerd ?
Dat boek is ook de basis van het al enige jaren bestaande digitale In Memoriam.

Ik vind het maar eng, al dat DNA-gedoe. Het is een luxe die beoefend wordt in een vredestijd die in Nederland wat de vervolging betreft al heel lang duurt.

Ik ken iemand in wier familie tijdens de Duitse bezetting allerhande historische papieren van het voorgeslacht uit pure angst in de kachel zijn verdwenen, omdat er lang geleden een Joodse voorvader uit bleek.

Ik denk dat de Joden die door toedoen van het nationaal-socialistische bewind het leven verloren, de huidige jagers op een Joodse afstamming voor gek zouden verklaren !

Ik schreef hier al eens dat de dichteres Hanny Michaelis in een interview het volgende vertelde. Zij was eens aanwezig bij de onthulling van een monument in haar woonplaats, waarop de namen van de in de oorlog gestorven Joodse medeburgers stonden.
Na de onthulling trad uit het publiek een vrouw naar voren. Zij wees op de lijst met namen en riep woedend: 'Wťťr een lijst met namen !'.
Denk aan de lijsten met namen van de personen die in Westerbork werden afgeroepen om naar 'het Oosten' afgevoerd te worden.




Reactie van Dhr. F.H.M. Roelvink

Aangemaakt op 12 aug 2017 05:37

Naar mijn bescheiden mening zijn de Joden in mijn ogen een groep mensen, die hetzelfde geloof hebben, of dezelfde religie aanhangen. Roepen, dat Joden ook in genetische zin nog een apart volk zijn, vind ik een beetje eng klinken. Dat riepen 'ze' in de jaren dertig van de vorige eeuw ook al onder andere in Duitsland en daar riepen ze nog veel meer, met name lelijke dingen over de Joden. De gevolgen daarvan zijn bekend. Religie en afstamming zijn naar mijn mening twee verschillende zaken. Meer dan 40.000 jaar geleden moeten de voorouders geleefd hebben, die we allemaal gemeen hebben, of je nu Christen bent of Moslim, Joods, Bhoedist, Hindoe of een aanhanger bent van de andere religies of godsdiensten. Het maakt in genetisch opzicht naar mijn mening niets uit. Het onderscheid in religie kwam volgens mij pas veel later.




Reactie van Dhr. C.A. Scharten

Aangemaakt op 12 aug 2017 18:57

In 1933 greep Adolf Hitler de macht. Het nationaal-socialisme kon zich gaan uitleven. Er werd in die tijd niet gesproken over het Joodse volk, maar over het Joodse ras. Denk maar aan de Neurenberger Rassenwetten.

Het Centrum voor Informatie en Documentatie over IsraŽl (het CIDI) hanteert wel degelijk het woord Volk.
Het Joodse besef een volk te zijn, leidde ertoe dat al in de tijd van de pogroms in het Russische tsarenrijk, jaarlijks rond het christelijke Paasfeest, al Joden terugkeerden naar het land der vaderen. Voor en na de Tweede Wereldoorlog werden dat er veel meer. Na de vestiging van de staat IsraŽl en de oorlogen die dat land voerde, werden zeer oude Joodse gemeenschappen in de landen langs de zuidkust van de Middellandse Zee, van Egypte tot Marokko, hun land uitgezet. Na de val van de Sovjet Unie volgde er opnieuw een uittocht, nu uit Rusland (al was er over het Joods zijn van die Russen veel te doen, omdat zij ongeveer zeventig jaar onder een anti-godsdienstig bewind hadden geleefd, wat in Rusland tot veel gemengde huwelijken zou hebben geleid.




Reactie van Dhr. C.A. Scharten

Aangemaakt op 13 aug 2017 10:29

Ik heb er onvoldoende bij stilgestaan dat de geleerden die de heer Koten citeert, van Amerikaanse of Britse origine zijn.
Als de administratieve overheid in de Verenigde Staten en het Verenigd Koninkrijk de etnische en religieuze achtergrond van de ingezetenen niet noteert, kan ik me voorstellen dat Joodse personen in wereldse tijden onzeker zijn over hun afstamming en daarnaar gaan zoeken.

Terzijde: Koning Philips II en koningin Isabella van Portugal hadden een personele unie ingesteld. Samen bepaalden zij dat de Joden in hun landen moesten kiezen tussen de volgende mogelijkheden.
1. Zich bekeren tot het Christendom.
2. Het land verlaten.
3. Gedood worden.
Doordat een deel van de Spaanse en Portugese Joden zich noodgedwongen bekeerden tot het Christendom, zijn er gemengde huwelijken ontstaan.
Recent is uitgeveugeld dat 20 procent van de Spaanse mannen een Joodse voorvader heeft.




Reactie van Dhr. F.H.M. Roelvink

Aangemaakt op 19 aug 2017 13:07

Het Spaanse verdrijvingsedict waar u op doelt, dateert van 1492. Dat werd uitgevaardigd door Ferdinand II van Aragon en Isabella van Kastilie. Philips II is pas van een eeuw later. In 1497 werd een soortgelijk verdrijvingsedict uitgevaardigd in Portugal. Zie o.a. Wikipedia, zoek naar Verdrijvingsedict.





Einde lijst van reacties